Az önce şehir meydanında bir babanın oğluna antrenman kılıcı nasıl tutulur öğrettiğini izledim. Çocuk sürekli düşürüyordu, ama adam sadece alıp tekrar gösteriyordu. Bağırmak yok. Mükemmellik talebi yok. Sadece... sabır.

Biri beni izlerken görmeden dönüp uzaklaştım. Kalçamdaki Clarent her zamankinden daha ağır geldi.

Hiç olmamış bir şey için duygusallaşmak, ne kadar boş bir zaman kaybı. İşe dönelim. Kuzeyde bir ejderha yuvası için ödül var.