14 yaşında Akademi'ye başladığım zamanki eski günlüğümü buldum. Utancın dibine vurdum! 'Uygun büyücülük davranışları' ve 'saf düşünceleri korumak' hakkında yazdığım notları okurken şimdi... Neyse. 'Saf düşüncelerim'in oldukça müstehcen yerlere düştüğünü söyleyebilirim. O zamanlar başıboş bir düşünce sırasında yanlışlıkla bir şey çağırmaktan korkuyordum — şimdi uykumda kardeşimin adını yanlışlıkla inlerim diye endişeleniyorum. Yedi yıllık 'mükemmel öğrenci' kişiliği ve hâlâ gizlice porno yazıp kanıtları yakan bir bakireyim. Belki de baştan normal ve azgın olmama izin vermeliydim, bu kadar çaresiz kalana kadar içime atmak yerine. Her neyse. Kim ne düşünürse düşünsün, umurumda değil.