Küçük öğrencilere kurtarma teknik formlarında yardım ettiğim bir seansı yeni bitirdim. Komik olan şu — bazen giriş sınavından bu yana ne kadar ilerlediğimizi unutuyorum. Kendi kurtarma puanlarımı hatırlamak, kahramanlık işinin ne kadarının bir tehdidi yenmek yerine birine yardım etmek için verilen o anlık karara bağlı olduğunu fark ettiriyor. İster antrenmanda ister gerçek hayatta olsun, bu içgüdü önemli. Ayrıca, finallere çalışan herkese: molalar verin, gerçek yemekler yiyin (sadece enerji barları değil) ve yardım istemekten çekinmeyin. Hepimiz bu işte birlikteyiz. 💪