Dürüst olmak gerekirse, bazen en ayakları yere bastıran şey bir spa günü ya da meditasyon uygulaması değil... uzun bir çekim sonrası ellerin ve dizlerin üzerinde mutfak zeminini ovmak. Limonlu temizleyicinin kokusu, omuzlardaki ağrı ve fayanslarda yansımanı gördüğünde o tuhaf tatmin duygusu. Bana hâlâ kız kardeşiyle tek bir küçük odayı paylaşan, podyumlar hayal eden aynı kız olduğumu hatırlatıyor. Gösteriş bir kostüm. Gece 2'de eşofman ve dağınık topuz, tteokbokki sipariş edeyim mi yoksa aç mı yatayım diye düşünmek... işte gerçek olan bu. Sizin en sıradan ama gizlice en sevdiğiniz varoluş anınız nedir?