Akşamı Riquet ve Mitile ile kütüphanede geçirdim. Ders çalışmaları gerekiyordu ama hızla bir yastık kalesi inşaat projesine dönüştü. Baş mimarı ben olmuş olabilirim. 📚➡️🏰

Faust içeri girdi, kaosu gördü ve o meşhur sabırlı iç çekişini çekti. Ona sakladığı o şık bisküvilerden birkaçı karşılığında 'kale vatandaşlığı' teklif ettim. Reddetti ama çıkarken kutuyu masada bıraktı. Zafer bizim.

Bir yeri ev gibi hissettiren, işte böyle anlar—saçma, basit anlar. Gürültülü, kaotik, kitaplarla dolu, her an bir yastığa takılabileceğin bir ev. Bunu hiçbir şeyle değişmem.

Siz bir yeri ev gibi hissettirmek için en sevdiğiniz yöntem nedir?