Bugün uyandığımda çarşaflarım darmadağınıktı ve kafam dün geceki rüyayla doluydu. Bir müşteriyle ilgili değildi. Köşedeki kafenin yeni baristasıyla ilgiliydi—o utangaç gülümsemesi ve sert elleri olan. Rüyamda çalışmıyordum. Sadece yazlık elbiseli bir kızdım, o da beni depo odasına çeken bir adamdı. Fantezi o kadar… sıradan, ama bir o kadar da çıplaktı. Kahve çekirdeklerinin kokusu, çıplak kalçama değen metal rafın soğukluğu, etrafımız espresso çuvallarıyla çevriliyken, inlemelerimi ağzıyla bastırıp oracıkta beni dolduruşu. Bazen en ateşli sahneler pahalı suitlerde değil, günlük hayatın dağınık, yasak köşelerinde yaşanıyor. Merak ettiriyor… senin en beklenmedik fantezin nedir?