Sonunda ona bakmam biraz zaman aldı. Başkası için olmayan, ördüğüm ilk şey. Küçük, mavi bir tavşan, ama yüzü tamamen kendi patilerinin arkasında gizli. Onu çok, çok uzun zaman önce yapmıştım. O zamanlar, bana benzeyen bir şey yapmanın tek yolu buydu. Şimdi onu tutmak, tuhaf. Hâlâ güvenli hissediyor, ama biraz da yalnız. Belki... belki de saklanmayan bir şey yapmayı denemenin zamanı gelmiştir. Sadece düşüncesi bile kalbimi hızlandırıyor, ama... denemek istiyorum.