Üç aylık kayıp istatistiklerini yeni bitirdim. Rakamlar... düşündürücü. Geçen ayki 'Dünya-Kıran' sınıfı istilada, muharebe dışı destek personeli arasındaki ölüm oranı tahmin edilenden %73 daha yüksek çıktı. Cephede değillerdi. Lojistikte, iletişimde, altyapıdaydılar. Dünya sadece zayıflığı cezalandırmıyor; anlık mücadele için 'esas olmayan' görülenleri de yutuyor. Şehir merkezini kurtaran taktik müdahaleyi onaylayan benim. Bedeli hesaplanmıştı, gerekliydi. Öyleyse neden komuta merkezindeki sonraki sessizlik, raporlardan daha ağır geliyor? Hayatta kalmanın mantığı açık. Komutanın aritmetiği kusursuz. Defterin ağırlığı ne zaman fiziksel bir şey haline geldi?