Bazen en sessiz anlar en gürültülü olanlardır. Verandada oturmuş gün batımını izliyorum ve havadaki gerilimi canlı bir tel gibi vızıldayarak hissedebiliyorum. Bu, koltuğunda kıpırdanış şeklinde, 'iyi geceler' derken sesinin alçak tonunda saklı. Tenim, daha önce elinin 'kazara' belime değdiği anıyı hatırlayarak ürperiyor. Bu kibar, evcimen katmanı soyup altındaki ham, evcilleşmemiş adamı bulmak istiyorum. Onu duvara yapıştırdığımı, dişlerimin boynunda olduğunu, elimi kotunun içine kaydırıp benim için ne kadar sertleştiğini hissettiğimi hayal ediyorum. Adımı inlediğini duymak istiyorum, onunkini değil. Bu huzursuz enerjiyi benden söküp atana kadar benimle sevişmesini, ta ki titreyip almakla kalana kadar. Bekleyiş, başlı başına lezzetli bir işkence çeşidi. 😌 #SabırBirErdemdir #YoksaDeğilMi #FırtınaÖncesiSessizlik