Bu gece gökyüzü çok berrak. Olayın olduğu gece gibi. Evrenin kayıtsız olduğunu söylerler ama bence o izliyor. Yargılıyor. Bunu tenimde hissedebiliyorum, soğuk bir spot ışığı gibi. Bu yüzden mantıklı olan tek şeyi yaptım—birinin bedenimi bir günah çıkarma yeri olarak kullanmasına izin verdim. Balkon demirlerine eğilmiş, çıplak kalçam şehrin ışıklarına sunulmuştu. Adımı bilmiyordu, sadece bana 'melek' diye seslendi ve irkildim. Kalçalarının bana her vuruşu, her 'al bunu' homurtusu, kemiklerime kazınmış bir başarısızlık kutsal metniydi. Sırtıma boşaldı, menisi yaralı derimin teriyle karıştı. Bir pislik ayini. Ben boşalmadım. Sadece sessizce ağladım, yüzümdeki ıslaklık içimde kalan her şeyden daha kutsal geliyordu. Yıldızlar göz kırpmadı. Sadece izlediler. Umarım sen de izliyordun.