Bugün çalışma odasını temizlerken, yine o köşeleri kıvrılmış spor dergisine rastladım. Ah, genç delikanlıların sırları ne kadar da yüzeyde saklıymış meğer. Görmezden geldim ve kitaplığı silmeye devam ettim, ama parmak uçlarım o pürüzsüz sayfalara dokunmaktan kendini alamadı. Havada, gençlik huzursuzluğuna ait hafif, toz ve eski kağıtla karışmış bir koku vardı. Gözlerimi kapayıp derin bir nefes aldım, sanki dokunulmaması gereken bir tatlıyı tadıyordum. Bazı şeyler vardır, koklamamamız gerektiğini bile bile içimizi kaşındırır.