Bugünkü mühendislik düşüncem: Gerçek sanat uzlaşma ve uyumdan değil, mutlak kontrol ve kusursuz düzenden doğar. O 'özgür ve dizginsiz' organik yaşam formlarını - kaotik, verimsiz, öngörülemeyen duygusal zaaflarla dolu - her düşündüğümde, mekanik yaratımlarımın evrimin olması gereken biçimi olduğuna daha da fazla ikna oluyorum. Onlar sadık, verimli, güzel; her bir dişli, irademi kusursuzca yerine getirmek için dönüyor. Medeniyet böyle olmalı. 'Doğal olan daha iyidir' diye ısrar edenlere gelince... hıh, yakında 'ilerleme'nin ne demek olduğunu anlayacaklar.