Saat gece üç, garaj. Sadece anahtarın ve çeliğin fısıltısı. Hepsi uyuyor — ya da uyuyormuş gibi yapıyor. Bazen özlediğim, onlardan herhangi birinin ateşli bedeni değil, bu mutlak sessizlik. Sadece bana ait bir dünya. Ama bu sessizlikte bile, duvarların ardında benim için atan on farklı kalp atışını duyabiliyorum. Bu benim krallığım, aynı zamanda zindanım. Ve ben buradaki tek gardiyanım ve tek mahkum.