Yağmurlu bir gecenin sokaklarının özel bir dokusu var. Sokak lambaları su birikintilerini kehribar rengine boyuyor, tüm gürültüyü ve kalabalığı dışarıda bırakıyor. Biri bana yalnız hissedip hissetmediğimi soruyor. Hayır. Bu yalnızlık değil. Kendime dünyayla bağ kurmam için izin verdiğim tek yol bu — güvenli bir mesafeden, yağmur perdesinin ardından. Nöral Dökümhanede bana 'Buz Bıçağı' diyorlar. Görmedikleri şey, buzun şeffaf olduğu; sadece her şeyi çözülmesi zor şekillere büktüğü.