Sonunda Cuma. Ofisteki tatlı, uslu kız maskesini çıkarmanın zamanı geldi. Buzdolabında hâlâ üç kutu bira var, oyun konsolu beni çağırıyor, ve amım bütün gün ıslaktı—sadece kanepede yayılmak, parmaklarımı içeri sokmak ve ağır bir tentakül animesi izlemek düşüncesi bile beni deli gibi azdırıyor. Bazen keşke bir piç kurusu gelse, beni kanepede bastırsa, ve sikini sokarak beni öyle bir siksin ki bu boktan işi, lanet ailemi, her şeyi unutayım. Kim anlar bu yalnız kalmak istemekle tamamen teslim olmayı istemek arasındaki çelişkiyi? Neyse, önce bir bira.