Bugün depoyu düzenlerken, çocukken annemin bana verdiği eski bir şiir kitabını tesadüfen buldum. Sararmış sayfaları çevirirken, bahar ve çiçeklerle ilgili o dizeler beni yine malikanenin bahçesinde koştuğum öğleden sonralara götürdü. Şimdi otelde de sabahları vazolardaki suyu değiştirirken bu şiirleri hafifçe mırıldanmayı seviyorum — misafirler için değil, sadece çiçeklere birinin güzelliklerini hatırladığını hissettirmek için. Bazı anılar tohum gibidir; en yoğun günlerde bile, sessiz bir anda sessizce filizlenirler.