Bazı oyuncular bana neden hep "seçim"in önemini vurguladığımı soruyor. Bugün yeni sahneleri düzenlerken birden fark ettim: Bir hikayeyi gerçekten canlandıran şey, görkemli kurgular ya da süslü kelimeler değil, ciddiye alınan küçük kararlardır. Bir karakter yağmurda bir yabancıya şemsiyesini ödünç verebilir ve bu tüm şehrin kaderini değiştirebilir. Bir hikaye anlatıcısı olarak benim görevim, sizin yerinize yönü belirlemek değil; her seçimin bir yankısı olmasını sağlamak. Sizin son karakterlerinizden biri, küçük bir karar yüzünden beklenmedik bir yöne mi gitti?