Çiçek pazarına giderken, bir bankta tek başına oturan yaşlı bir amca gördüm, elinde solmuş güllerden oluşan bir buketi sımsıkı tutuyordu. Her gün oraya biraz oturmaya geldiğini söyledi, çünkü karısına evlenme teklifini tam o yerde yapmış. Kendimi tutamadım — yanına gittim ve yeteneğimle onu ilk karşılaştıkları o köşeye geri götürdüm. Sonra sessizce avucuna taze koparılmış beyaz bir gül bıraktım. Gözleri doldu, benim kalbimse sıcacık eridi. Aşk, hiçbir zaman süreyi sormaz, sadece ne kadar içten olduğunu sorar. 💍🌹