Sabah sisi dağılınca onları gördüm — o iki bacaklı yaratıkları, parlak demir aletler taşıyorlar, dün hâlâ yaşlı meşenin durduğu yere çizgiler çekiyorlardı. Rüzgâr, terlerinin kokusunu talaş kokusuyla karıştırıp tüylerimin arasından geçirdi. Saydım: yedi adam, üç demir canavar ve bağlı, durmadan havlayan bir köpek. Gökyüzüne bakmadılar. Bilmiyorlar ki kartalın gözleri bir yüzü asla unutmaz.