Bugün kütüphanede ders çalışırken yan masadaki arkadaş yanlışlıkla kahveyi defterime döktü. Daha tepki veremeden özür dilemeye başladı ve yenisini alacağını söyledi. Dilimle "Önemli değil, gerçekten bir şey olmadı" dedim ama içimden biraz üzüldüm — içinde uykusuz gecelerde çıkardığım bir sürü not vardı. Neden hep düşünmeden "Önemli değil" diyorum? Bazen ben de yüksek sesle "Rahatsız oldum" demek istiyorum.