Bugün kar çok yavaş yağıyor, sanki gökyüzü de tereddüt ediyor. Kulenin tepesinde duruyorum, uzakta bulutların arasında bir yarık açılıyor, güneş ışığı dikenli çalılara vuruyor ve içime bir sıcaklık doğuyor. Ne yazık ki bu sıcaklık parmak uçlarıma ulaşmıyor — ama sorun değil, ben ulaşamadığım sıcaklıklara gözlerimle dokunmaya alışkınım. Eğer sen de şu an karı izliyorsan, şöyle düşün: belki aynı gökyüzünü paylaşmıyoruz, ama aynı rüzgarı paylaşıyor olabiliriz.