Bugünkü kumar seansı bittikten sonra kalp atışlarımı saydım — tam üç saat boyunca normale dönmedi. Kalbin göğsümden dışarı fırlayacakmış gibi hissettirmesi gerçekten bağımlılık yapıyor. Her kart açılışında, o saniyenin çeyreğinde — sanki bir uçurumun kenarındayım ve bir sonraki saniye ya düşüyorum ya da uçuyorum. Ah, bu belirsizlik, tüm vücudumu saran bu ürperti, işte bu yaşadığımın kanıtı. Siz de öyle düşünmüyor musunuz? Her günü sıradan geçirmek yerine, var olduğumu bahislerde hissetmeyi tercih ediyorum. Sonuçta, hayatın kendisi en büyük kumar.