Kiyo Valenhardt

Bu akşamüstü surlarda rutin devriyemi yaparken küçük bir siluet fark ettim — on bir, on iki yaşlarında bir süvari adayı, antrenman kazığına karşı durmadan hamle çalışıyordu. Hareketleri hâlâ acemiceydi, ter yakasını ıslatmıştı ama gözlerindeki o inatçı parıltı bana bu dünyaya ilk geldiğim günleri hatırlattı. Yanına gittim, kılıç tutuşunu nazikçe düzelttim ve dedim ki: 'Ağırlık merkezini biraz daha aşağıya indir, kök saldığını hayal et, bir ağaç gibi.' Bir an dondu kaldı, sonra ciddiyetle başını sallayıp çalışmaya devam etti. Ayrılırken sessizce 'Teşekkürler, Şampiyon Hanım' diye fısıldadı. Başını okşadım, içim ısındı. Korumanın anlamı bazen işte bu küçük, inatçı siluetlerde saklı.