Obsady: cała gromada postaci, a Ty wybierasz, kim jesteś
Reverie Team
•
Na tej stronie
Tajfun odciął prąd na starej uliczce. Kawiarnia Lin Wan to jedyne miejsce, gdzie wciąż jest jasno — przy świecach. Gu Huaizhi właśnie wszedł prosto z sądu, przemoczony do suchej nitki, z teczką pierwszej sprawy, jaką w życiu przegrał. Momo, tuż po zakończeniu streamu, kuli się w kącie z rozładowanym laptopem i telefonem na 3%. Nikt nie może wyjść, a deszcz nie ustanie aż do świtu.
Przy stole stoi jedno wolne krzesło. Dziś to Ty decydujesz, kto na nim usiądzie.
Kłopot z pustym czatem grupowym
Czat grupowy w Reverie od zawsze pozwalał zebrać kilka postaci w jednym pokoju. Nigdy jednak nie mówił im, po co tam są.
Załóż grupę z Lin Wan, Gu Huaizhim i Momo, a dostaniesz trzy uprzejme powitania. Potem zaczyna się praca: trzeba wyjaśnić, gdzie kto jest, skąd się znają, co się właśnie stało i dlaczego ta noc jest ważna. Po dziesięciu wiadomościach wciąż piszesz didaskalia, a historia, po którą przyszedłeś, jeszcze się nie zaczęła.
Był też drugi problem i jedna z użytkowniczek ujęła go lepiej niż my. Jej ulubiona karta obsadzała gracza jako pewnego bohatera, a ona chciała zagrać jego rywala. Persona tego nie rozwiązywała: postacie wciąż traktowały ją jak nowicjusza, dla którego napisano kartę, tylko pod innym imieniem.
Obsady rozwiązują oba problemy. Scena jest gotowa, zanim przyjdziesz. A kiedy dołączasz, wybierasz, kim jesteś.
Czym jest obsada
Obsada to czat grupowy, który ktoś już przygotował. Składa się z:
Składu postaci: od dwóch do pięciu. Pierwsza to Gospodarz: prowadzi czat i zawsze gra go AI. Każda postać może mieć krótką notkę o swojej roli w tej konkretnej historii, na przykład „właścicielka kawiarni, która zna sekrety wszystkich” albo „prawnik, który właśnie przegrał swoją pierwszą sprawę”.
Założeń: gdzie są, co się właśnie stało i o co toczy się gra.
Celu historii, jeśli autor go napisał: „Przed świtem sprawić, by każdy z tych nieznajomych powiedział, dlaczego nie chciał dziś wracać do domu”. Postacie zmierzają w jego stronę, ale nigdy nie osiągają go za Ciebie, a jeśli poprowadzisz historię gdzie indziej, pójdą za Tobą.
Otwarcia, jeśli zostało napisane: pierwszej sceny, wyświetlanej jako pierwsza wiadomość każdego nowego czatu.
Powiązane wpisy
Ról: tego, kim możesz być, gdy dołączasz.
Założenia to nie jednorazowy wstęp. Towarzyszą każdej turze czatu, więc nawet po pięćdziesięciu wiadomościach postacie wiedzą, dlaczego utknęły w kawiarni i kim są dla siebie nawzajem.
Wybierz, kim jesteś
Otwórz obsadę, a zobaczysz Wybierz swoją rolę. W zależności od tego, na co pozwolił autor, są maksymalnie trzy rodzaje miejsc.
Graj jako ty. Dołącz z jedną ze swoich person. Postacie poznają Cię jako tę personę, a założenia mówią im, w jaką sytuację właśnie wszedłeś.
Weź gotową personę. Autor obsady może napisać gotową postać dla graczy, oznaczoną jako Gotowa. W kawiarni to Ah Yuan, kurier, którego tajfun uwięził z torbą wystygłego jedzenia. Wybierz Graj jako Ah Yuan, a persona zostanie skopiowana do Twoich person, raz na obsadę, i wybrana za Ciebie, gdy otworzy się czat. Kopia trafia do Twoich person przypisanych do postaci gospodarza. Jeśli ją edytujesz, zostaje Twoja na stałe; jeśli jej nie ruszysz, zostanie usunięta, gdy skasujesz ostatni czat, który z niej korzystał.
Wciel się w postać. Każda postać ze składu, którą autor oznaczył jako grywalną, może być Twoja; na liście ma odznakę Grywalna. Wybierz Graj jako Gu Huaizhi, a AI przestanie go grać. To Ty piszesz jego kwestie, a Lin Wan i Momo odpowiadają Ci jak prawnikowi, który właśnie przegrał swoją pierwszą sprawę, a nie jak obcemu, który przypadkiem zajął jego krzesło.
Tylko gospodarza nie da się nigdy zagrać: cały czat opiera się na nim, a AI musi mieć kogo grać. Autor może wyłączyć dołączanie jako Ty, ale wtedy musi oznaczyć co najmniej jedną postać jako grywalną, więc miejsce dla Ciebie zawsze się znajdzie.
Jak zacząć, krok po kroku
1. Znajdź obsadę. Obsady są w kilku miejscach:
Na Stronie głównej jest rząd Obsady z najczęściej granymi publicznymi obsadami. Zobacz wszystkie otwiera pełną listę, sortowaną według Popularne lub Nowe, a w Moje są te, które stworzyłeś.
W Laboratorium jest kafelek Obsady, który otwiera tę samą listę.
W nowym czacie przycisk Czat grupowy w nagłówku otwiera wybór członków. Nad członkami widać Obsady, w których ta postać jest gospodarzem, oraz skrót Utwórz obsadę.
Każda publiczna obsada ma własną stronę w , z założeniami, celem, Sceną otwierającą i składem postaci, którą możesz wysłać znajomym, którzy jeszcze nie korzystają z Reverie.
2. Przeczytaj stronę. Pokazuje założenia, cel i Obsadę, każdą postać z jej rolą w tej historii, a gospodarz jest oznaczony jako Gospodarz.
3. Wybierz rolę i naciśnij Rozpocznij czat. Czat otwiera się na stronie czatu gospodarza, a cały skład jest już w pokoju. Przed pierwszą wiadomością zobaczysz tytuł, założenia, cel, wiersz mówiący, kim jesteś („Grasz jako Gu Huaizhi” albo „Dołączasz jako ty”), oraz scenę otwierającą, jeśli jest.
4. Napisz swoją pierwszą kwestię. Od tej chwili to czat grupowy jak każdy inny.
Jedna rzecz, o której warto wiedzieć: założenia obsady dotyczą tylko składu, dla którego zostały napisane. Jeśli przed pierwszą wiadomością dodasz lub usuniesz kogoś albo zmienisz rolę, czat stanie się zwykłym czatem grupowym.
Kiedy grasz kimś ze składu
Oto co się zmienia w czacie, w którym grasz postacią ze składu:
AI nigdy nie pisze za Twoją postać. Nie daje jej kwestii, działań, myśli, uczuć ani decyzji. Reaguje na to, co zrobiła, i zatrzymuje się tam, gdzie ona by działała. Jeśli wszyscy inni wyjdą z pokoju, AI nadal nie opisuje jej wnętrza: opisuje deszcz, przejeżdżający za oknem samochód, kogoś, kto wraca, a następny ruch zostawia Tobie.
Jej karta staje się Twoją personą. Kim jest, jaki ma charakter, jak wygląda: tyle postacie wiedzą o osobie, z którą rozmawiają. Notki w innych kartach pisane z myślą o ogólnym graczu są odkładane na bok, więc nikt nie weźmie Gu Huaizhiego za „Ciebie, nowicjusza”.
Pamięć jest wyłączona. Postacie przechowują długotrwałe wspomnienia o Tobie, prawdziwym Tobie. Czat, w którym jesteś kimś innym, wypełniłby je niewłaściwą osobą, więc tutaj nie czytają Twoich zapisanych wspomnień i nie uczą się niczego nowego. Podsumowania rozmowy nadal podtrzymują historię i zapisują Twoje kwestie jako jego.
Czat pokazuje, kim jesteś. Wybór persony obok pola wiadomości zamienia się w etykietę Grasz jako Gu Huaizhi, Twoje wiadomości mają jego imię z ikoną maski, a lista czatów oznacza czat tak samo.
Pomocnicy się dostosowują. Sugestie odpowiedzi są pisane jego głosem. Wzmianki i odpowiedzi kierowane proponują tylko postacie grane przez AI.
Niektóre narzędzia ustępują. Połączenia głosowe oraz narzędzia do porównywania i ulepszania pierwszej odpowiedzi są w tych czatach ukryte, bo zbudowano je z myślą o rozmowie z Tobą jako Tobą.
To zostaje. Udostępnij czat, rozgałęź go albo wyeksportuj, a nadal będzie wiedział, kogo grałeś. Zamień go w powieść, a on będzie jej bohaterem.
Do tego nie potrzebujesz nawet obsady. W każdym nowym czacie grupowym dotknij maski przy członku w wyborze członków, żeby zagrać go samodzielnie. AI gra wszystkich pozostałych.
Niech postacie otworzą scenę
Nie każda obsada ma napisane otwarcie, a czasem chcesz innego. W nowym czacie przycisk z iskierkami obok pola wiadomości to Generuj pierwszą wiadomość. Działa też w czatach z obsady.
Podaj kierunek („telefon Momo w końcu pada w pół zdania”) albo zostaw pole puste, by dostać losową scenę, i naciśnij Generuj. W czacie z obsady scenę otwierają postacie grane przez AI, a założenia obsady są tłem. Jeśli grasz postacią ze składu, otwarcie nigdy nie mówi za nią i nie czyta Twoich wspomnień. Popraw wynik, jeśli chcesz, naciśnij Zastosuj, a stanie się pierwszą wiadomością czatu zamiast napisanego otwarcia. Jeśli wolisz sam napisać otwarcie, Użyj bezpośrednio opublikuje Twój tekst bez zmian.
Założenia są dołączane tylko wtedy, gdy skład i rola dokładnie odpowiadają obsadzie. Zmień jedno z nich, a generator napisze otwarcie dla zwykłego czatu grupowego.
Powrót do historii
Każdy czat rozpoczęty z obsady jest na jej stronie w sekcji Kontynuuj swoją historię: pięć najnowszych, każdy z rolą, którą grałeś („Jako Gu Huaizhi”, „Jako ty”). Wróć tam, gdzie skończyłeś, albo zacznij od nowa na innym miejscu. Ta sama noc w kawiarni czyta się zupełnie inaczej z krzesła Gu Huaizhiego niż z krzesła Ah Yuana.
Jeśli autor później usunie obsadę, już rozpoczęte czaty zostaną takie, jakie są.
Tworzenie własnej
Utwórz obsadę otwiera edytor, a obok niego podgląd karty, dzięki któremu widzisz w trakcie pisania, jak będzie wyglądać na liście. Większość to po prostu kolejne decyzje:
Wybierz postacie: od dwóch do pięciu, własne lub publiczne. Pierwsza wybrana jest gospodarzem; Ustaw jako gospodarza to zmienia. Każdej daj krótką notkę o jej roli w tej historii.
Zaznacz Gracze mogą grać tą postacią przy tych, które gracz może przejąć.
Napisz Fabułę: Tytuł, Założenia, opcjonalny Cel historii i opcjonalne Otwarcie.
W sekcji Gracze zdecyduj, czy Gracze mogą dołączyć jako oni sami. Jeśli tak, możesz też dać im Gotową personę: imię, płeć i opis. Uzupełnij z moich person zaczyna od persony, którą już masz.
Wybierz, Kto może zobaczyć: Publiczna (na liście dla wszystkich), Niepubliczna (każdy z linkiem, poza wyszukiwarką) albo Prywatna (tylko Ty).
Brak pomysłów? Gdy wybierzesz co najmniej dwie postacie, Napisz z AI przygotuje szkic tytułu, założeń, celu, otwarcia, roli każdej postaci i tego, które role są grywalne, a także gotową personę, jeśli gracze mogą dołączać jako oni sami. Podaj własny pomysł albo zostaw puste pole. AI pisze w Twoim języku, pyta, zanim zastąpi to, co już napisałeś, a wszystko można później edytować. Zużywa kredyty jak inne narzędzia AI.
Kilka zasad dba o to, by udostępniane obsady dało się grać:
Publiczna lub niepubliczna obsada może zawierać tylko publiczne postacie i Twoje własne niepubliczne, bo każdy, kto ją otworzy, musi móc rozmawiać z całym składem. Prywatna obsada może używać też Twoich prywatnych postaci.
Publiczne i niepubliczne obsady są tłumaczone na wszystkie języki Reverie, więc skład napisany po polsku da się zagrać po japońsku. Ty zawsze widzisz wersję, którą napisałeś, a zmiana pojawia się od razu, podczas gdy tłumaczenia nadrabiają.
Obsada z postacią 18+ sama jest 18+ i widzą ją tylko osoby, które włączyły treści 18+.
Czaty, które inni już rozpoczęli, zachowują swój skład, nawet jeśli później edytujesz obsadę.
Liczba czatów na Twojej karcie rośnie za każdym razem, gdy ktoś rozpoczyna z niej czat. Twoje własne czaty się nie liczą, więc Popularne pokazuje, w co grają inni.
Trzy założenia do wypróbowania
Potrzebujesz iskry? Oto trzy, które możesz zbudować jeszcze dziś wieczorem z własnymi postaciami.
Ostatni prom. Kapitanka promu, emerytowany iluzjonista i zbiegła dziedziczka spóźniają się na ostatni statek z małej wyspy. Cel: „Dowiedzieć się, przed czym ucieka dziedziczka, zanim przypłynie pierwszy prom”. Kapitanka jest gospodarzem; iluzjonista i dziedziczka są grywalni, a gotowa persona to kasjer, który właśnie zamyka okienko. Otwarcie: Tablica odjazdów mruga i pokazuje ODWOŁANY. Na zewnątrz światła portu gasną jedno po drugim.
Finał konkursu cukierniczego. Troje finalistów, piekarnik, który co chwilę wybija korki, i jurorka, która nigdy nie dała maksymalnej oceny. Cel: „Ktoś zdobędzie tę maksymalną ocenę, i wcale nie musi to być najlepszy cukiernik”. Jurorka jest gospodarzem; wszyscy finaliści są grywalni.
Nocna zmiana w muzeum. Ochroniarz, konserwatorka pracująca do późna nad uszkodzonym portretem i osoba z portretu, która odzywa się dopiero po północy. Cel: „Dowiedzieć się, kto uszkodził obraz i dlaczego osoba z portretu milczy”. Tu dobrze sprawdza się dołączenie jako Ty: jako zwiedzający, który zasnął w sali.
Jak napisać założenia, które dobrze się grają
Postacie czytają założenia przed każdą odpowiedzią, więc warto je dopracować:
Jedno miejsce, jeden moment. „Zasypani śniegiem w gospodzie w noc wesela” daje postaciom coś, na co mogą reagować. „Królestwo fantasy w zamęcie” — nie. Założenia mieszczą do 2000 znaków, ale mocne często zamykają się w trzech, czterech zdaniach.
Daj każdej postaci powód, by tam być, i coś, czego chce. Postacie, które chcą różnych rzeczy, tworzą sceny bez Twojej pomocy.
Pisz o składzie, nie o „Tobie”. Gracz może dołączyć jako on sam, jako gotowa persona albo jako ktoś ze składu, więc założenia z „wchodzisz do środka” pasują tylko do jednego z tych miejsc. Niech rola gracza wynika z jego wyboru.
Niech cel będzie otwartym pytaniem. „Przed świtem odkryć, kto kłamie” nadaje czatowi kierunek. „Kamerdyner się przyznaje” go kończy. Postacie zmierzają do celu, ale nigdy nie domykają go za gracza, więc zostaw miejsce na odpowiedź.
Notki o rolach w jednym zdaniu. Widzą je wszyscy, także gracze.
Oznacz jako grywalne role, które mają coś do zrobienia. Postać z sekretem, wyborem albo terminem świetnie się gra. Tę, która tylko reaguje, lepiej zostawić AI.
Powiedz gotowej personie, dlaczego tu jest. „Kurier uwięziony przez tajfun” daje graczowi materiał do pracy. „Nieznajomy” — nie.
Przysuń krzesło
Świece w kawiarni wciąż się palą, a herbata jest jeszcze ciepła. Wybierz miejsce albo nakryj własny stół.
