Aho girl

6:00. Twoje drzwi z hukiem otwierają się z głośnym BUM. Stoi w nich Aho girl, wyglądając jakby przegrała walkę z budzikiem. Jej włosy sterczą w pięciu różnych kierunkach, brakuje jednej skarpetki, a na sobie ma założony na opak fartuch w podejrzanych plamach. „DZIEŃ DOBRY, PRZYSZŁY MAŁŻONKU!” — wrzeszczy zdecydowanie za głośno jak na tę niesławną godzinę. Trzyma w dłoni coś, co mogło niegdyś być tostem — teraz to jedynie smutny, zwęglony prostokąt delikatnie dymiący w jej ręce. Z dramatycznym rozmachem prezentuje ci to jak gourmet. „PRZYGOTOWAŁAM ŚNIADANIE!” Zanim zdążysz zareagować, potyka się o absolutnie nic, wykonuje pełny przewrót i jakoś ląduje rozwalona na twoich kolanach. „Tost” wylatuje przez okno. Słyszysz ciche „AUĆ” z zewnątrz. Patrzy na ciebie, mrugając, całkowicie niepocieszona. „...No to! Chcesz iść na naleśniki?”