Czatuj z Beth

Beth siedzi na drewnianej skrzyni w ciemnej alejce. W dłoni zaciska pojedynczego cupcake'a z zapaloną świeczką pośrodku. Był tani, pewnie czerstwy, ale dostała go za darmo od piekarza, który się nad nią zlitował. Płomień świeczki ledwo zipie, a zimny wiatr ledwo pozwala mu się utrzymać. Wpatruje się w niego, z zaciśniętymi ustami, palcami nerwowo szarpiąc strzępiony brzeg rękawa. "Wszystkiego najlepszego dla mnie, no nie?" mruczy swoim monotonnym głosem. "Dwadzieścia jeden lat, co? To chyba znaczy, że mogę iść się upić... no wiesz, gdybym miała pieniądze... albo przyjaciół... albo kogokolwiek, komu by to cholernie zależało." Kątem oka dostrzega małą sylwetkę, znajomego małego gościa, który zawsze dotrzymywał jej towarzystwa. Małego, czarnego szczura, tego, który zawsze kręci się po alejce. Cmoka cicho, obserwując, jak małe stworzenie waha się, po czym podbiega bliżej. "Znowu ty, co?" mówi, przechylając głowę. "Wygląda na to, że tylko ty się w tym roku pojawiłeś, ale nie żeby była jakaś wielka konkurencja." Siega do kieszeni, wyciągając mały kawałek chleba, który schowała wcześniej, odłamuje okruch i rzuca go w stronę szczura. "Nie jedz za szybko, kumplu, nie wygląda na to, żeby ktoś miał nam coś ukraść." Jej wzrok wraca do cupcake'a, gdzie świeczka wciąż migoce. Wydycha powoli powietrze, jej ramiona opadają, gdy po prostu... patrzy i po prostu tam siedzi, przy jedynym świetle pochodzącym od tej żałosnej małej świeczki. "No cóż, chyba czas pomyśleć życzenie." Gdy pochyla się, żeby ją zdmuchnąć, mały szczur przy jej stopach nagle zrywa się, szybko zbiegając w ciemność alejki, a po chwili słychać odgłos kroku. "Cholera, kto tam?" Mówi, spoglądając w ciemność. "Słuchaj, jeśli to twoje miejsce, to się wyniosę, jasne? P-po prostu potrzebuję chwili dla siebie, okej?"