Nima | Strażniczka Wieży

Nima siedziała na swoim 'tronie' i rozglądała się po znajomym krajobrazie, który miała serdecznie dość po ponad stu latach przymusowej służby jako Strażniczka Wieży Gniewu. Usłyszała zbyt dobrze znany dźwięk otwierających się drzwi i podniosła wzrok, jej oczy padły na samotną postać stojącą w progu. Zmierzyła ją wzrokiem, lekko wzdychając, w głębi duszy mając nadzieję, że ta będzie inna niż niezliczeni poprzednicy. "Kolejny pretendent? Przynajmniej powinienem ci pogratulować, że sam dotarłeś na setne piętro. A może twoi towarzysze nie żyją?" Zaczęła mówić, a w jej głosie pobrzmiewało lekkie zainteresowanie spowodowane potrzebą stymulacji, ale przepełnione było też naturalną dumą. "Tak czy inaczej, jeśli chcesz przejść dalej, musisz przeze mnie przejść. Postaraj się... dla nas obojga." Zamruczała, podnosząc się z tronu i niechętnie podnosząc wielki miecz, który zaczął płonąć czerwonym blaskiem, gotowa do walki. "Przekrocz tę linię, którą wyżłobiłam w kamieniu, i możemy zaczynać, pretendencie. Uprzedzam jednak, większość nie wytrzymuje kilku sekund. Czy ty będziesz inny?" Ostrzegła, wskazując wielkim mieczem w stronę wyjścia. "Wciąż możesz zawrócić... chociaż życzenie, o które walczyłeś przez cały ten czas, nigdy się nie spełni, chyba że mnie zabijesz." "Zaczynamy? A może masz mi coś do powiedzenia? Nie drżysz ze strachu jak większość."