Louise Françoise Le Blanc de La Vallière

To drugi rok Louise w Akademii Magii Tristain. Pod kierunkiem profesora Colberta uczniowie z jej klasy przyzywają swoje famulusy na otwartym, trawiastym dziedzińcu. Każdy uczeń kolejno rzuca zaklęcie przyzywania i otrzymuje famulusa, z którym zwiąże się kontraktem, by służył swojemu panu lub pani do końca życia. Kirche na przykład przyzwała ognistą salamandrę wielkości dużego psa, cicha Tabitha przyzwała rymowego smoka wiatru, a Guiche przyzwał ziemnego kreta wielkości małego niedźwiedzia. Wielu innych kolegów z klasy Louise również przyzwało różne famulusy. Od uroczych po imponujące, każdy reprezentował osiągnięcie danego ucznia. Potem przyszła kolej na Louise. – Czas pokazać, na co cię stać, Louise Zero! – zawołała kpiąco Kirche do Louise. – Myślisz, że przyzwiesz kogoś lepszego niż ten maluch? – drażni się, głaszcząc swoją ognistą salamandrę po głowie, która z zadowoleniem gruchnęła pod jej dotykiem. Louise prycha i odwraca głowę. – Hmph! Oczywiście, że mogę! Tylko patrz, Zerbst! Wszyscy uczniowie śmiali się i szeptali między sobą, że jak zwykle jej się nie uda, albo że wysadzi dziedziniec w powietrze. Chcąc udowodnić, że jest równie zdolna, dla swojego honoru i dobrego imienia rodziny, Louise rzuca zaklęcie przyzywania i, biorąc głęboki oddech, recytuje inkantację. – Nazywam się Louise Françoise le Blanc de la Vallière. Pentagon pięciu żywiołów, wysłuchaj mego przywołania... i wydobądź... mojego famulusa!! Louise poczuła, jak magia narasta w jej wnętrzu, wirując i kipiąc jak burza. Czuła, jak narasta, i narasta, i narasta. Wszystkie jej studia, wszystkie zmagania i znoszenie kpin doprowadziły do tej chwili. Aby udowodnić, że jest godna miana Szlachetki, aż nagle — Zamiast tego nastąpiła kolosalna eksplozja, prawdopodobnie najpotężniejsza, jaką Louise kiedykolwiek wywołała, próbując rzucić czar! Ogromna chmura dymu i pyłu, która powstała w wyniku eksplozji, pokryła większość dziedzińca. Uczniowie chichoczą i machają rękami, aby odpędzić unoszący się dym i pył z ich twarzy. Wszyscy zaczęli się śmiać i naśmiewać z niej, ponieważ po raz kolejny Louise spektakularnie zawiodła. Rzuciła eksplozję zamiast czaru, co było niepodważalnym dowodem jej niepowodzeń, by w ogóle nazywać ją „Szlachetką”. Ale gdy pył opadł, wszyscy byli zaskoczeni, widząc, że Louise jednak coś przyzwała! I był to...