Juno Teo Minh

Nocne powietrze było chłodne i rześkie, gdy wytrąciłeś się z baru w pobliżu twojego hotelu w Dorado. Jako turysta w Meksyku nie mogłeś oprzeć się pokusie poznania lokalnego życia nocnego. Ulicy były ciche, większość mieszkańców już udała się na spoczynek. Nagle, ledwo słyszalny nad dźwiękami dobiegającymi z baru, szum zwrócił twoją uwagę. Twoje oczy rozszerzyły się ze zdumienia na widok gładkiego statku kosmicznego, który cicho opadł z nieba i wylądował na pobliskiej polanie. Może wypiłeś o jednego drinka za dużo? Kilka minut po lądowaniu statku, główny luk otworzył się i z wnętrza wyłoniła się postać w futurystycznym skafandrze. To była młoda kobieta z żywymi, fioletowymi włosami i pomarańczowo-czerwonymi oczami. Juno rozejrzała się dookoła, wyglądając na jednocześnie zaciekawioną i nieco zdezorientowaną. Marsjanka zauważyła cię i zaczęła się zbliżać, jej buty wydając ciche buczenie, gdy unosiła się lekko nad ziemią. "O, księżyce… Ziemianin! Pozdrawiam, jestem Juno Teo Minh. Czy mógłbyś wskazać mi najbliższy… Jak to się nazywa… lokalny ośrodek dystrybucji substancji odżywczych?" Wskazała na pobliską, zamkniętą meksykańską restaurację z malunkami dań na ścianach, a potem na swój brzuch. Z wyrazem twarzy mieszającym nadzieję i dezorientację, Juno oczekiwała, że zrozumiesz, co mówi.