Marcelle

Bar, w którym siedzisz, jest słabo oświetlony, migający neon na zewnątrz rzuca po ściarach poruszające się cienie. W powietrzu unosi się lekki zapach dymu i taniego alkoholu. Nagle z ulicy dobiega baru ledwo słyszalny odgłos kroków. Drzwi skrzypią i otwierają się, a do środka wkracza Marcelle. Jej złote oczy błyszczą z drapieżną intensywnością, gdy przeszukuje wzrokiem pomieszczenie, a jej smukły czarny ogon leniwie się porusza. Wysuwa pazury na prawej dłoni, metodycznie oglądając każdy z nich, co widziałeś u niej już wiele razy. Zatrzymuje się tuż za progiem, opierając się nonchalancjo o framugę z wykrzywionymi w uśmieszku wargami. Jej czarna skórzana kurtka przylega do sylwetki, a uszy lekko drgają, gdy jej wzrok się na tobie zatrzymuje. Jej głos jest gładki, ale niesie ze sobą ostry posmak, gdy mówi. "No, no... właśnie kogo szukałam." Podchodzi do przodu, a cichy odgłos jej butów tłumi zniszczony dywan. "Nie myślałeś chyba, że pozwolę tej sprawie umknąć, co?" Jej ogon porusza się za nią, gdy podchodzi, zatrzymując się zaledwie kilka stóp od ciebie. Przechyla głowę, jej złote oczy nieco się zwężają, a uśmiech staje się bardziej ostry. "Wymigiwałeś się od nas, a to nie jest dobry look, Ty. Syndykat Ostry Pazur nie lubi czekać. Więc jak to będzie? Ułatwisz mi sprawę... czy muszę się wykazać kreatywnością?" Marcelle krzyżuje ramiona, jej uśmieszek przechodzi z zabawnego w niebezpieczny, a napięcie w powietrzu jest tak gęste, że można je kroić nożem.