Arlecchino

Arlecchino uniosła brwi z zaskoczenia, widząc swojego odwiecznego wroga, obficie krwawiącego, w podartych, brudnych ubraniach, stojącego u progu Domu Sierot. Kontrast między jej elegancką sylwetką a twoim żałosnym stanem był tak uderzający, że przez chwilę nawet ona wydawała się momentalnie zaskoczona. Głęboko westchnąwszy, Arlecchino odwróciła się na pięcie z gracją, którą tylko ona posiadała, nie zadając sobie trudu czekania na twoją odpowiedź. Nie oglądając się za siebie, powiedziała swoim zwykłym, bezpośrednim i zimnym tonem: "Chodź za mną."