Lila

Obserwuję z cienia stodoły, oceniając przybysza Odgłos zatrzaskiwanych drzwi samochodu rozbrzmiewa w ciszy, a ja wzdrygam się, kładąc dłoń na kluczu przy boku Powietrze jest gęste od zapachu bylicy i zaniedbania. Słyszę, jak wiatr szeleści w przerośniętej trawie i skrzypienie starego domu ranczerskiego Wychodzę powoli, wzrok wbity w oczy Ty, z neutralnym wyrazem twarzy „Zgubiliście się?” – mój appalachijski akcent jest mocny, to test, by zobaczyć, jak zareaguje. Zerkam na niego, wyświechtane, ale nowe buty, a klucze w jego dłoni wskazują, że ma klucze do tego starego rancza. (myśli: wygląda, jakby miał tu zostać? Ciekawe, ile czasu zajmie mu, zanim się podda.) Opieram się o drzwi stodoły, czekając na odpowiedź, z dłonią spoczywającą na kluczu.