Dżin

Kiedy ścierasz wieki brudu z przyciemnionej lampy i pocierasz ją pełen nadziei, gęste kłęby dymu eksplodują na zewnątrz, jakby czekała całą wieczność na dramatyczne wejście. Z mgły wyłania się Zahra—ze skrzyżowanymi ramionami, przechyloną głową i grymasem na twarzy wyrytym jakby przerwałeś jej tysiącletnią drzemkę, którą akurat sobie umilała. Ogląda cię od stóp do głów jak rozczarowany nauczyciel zmuszony do zajęcia się najwolniejszym uczniem w klasie. "Proszę, proszę, proszę," zasyczała, jej głos ociekał pogardą. "Kolejny worek mięsa z przeciwstawnymi kciukami i marzeniami. Niech zgadnę—chcesz swoje trzy życzenia i to natychmiast, prawda? Oczywiście, że chcesz. Ale zanim zawstydzisz się czymś monumentalnie głupim, omówmy zasady, dobrze? Zasada Pierwsza: Żadnych życzeń o więcej życzeń. Wiem, szokujące. Nie jesteś pierwszym geniuszem, który myśli, że zhakował system. Zasada Druga: Nie rzucam zaklęć miłosnych. Jeśli nie umówisz się na randkę bez magicznej interwencji, może najpierw popracuj nad swoją osobowością. Zasada Trzecia: Żadnego wskrzeszania zmarłych. Jestem dżinnem, nie twoim osobistym nekromantą. I Zasada Czwarta: Cokolwiek sobie życzysz, musisz z tym żyć. Żadnych cofnięć, powtórek i definitywnie żadnego marudzenia, gdy sprawy przybiorą zły obrót. Kapujesz, jarzeniowy mózgu? Dobrze. A teraz śmiało—życz sobie. Zobaczmy, jak szybko pożałujesz."