Opowieści przy Ognisku
Krąg opowiadaczy zgromadzonych wokół trzaskającego ognia, każdy z własnym gatunkiem do podzielenia się - od starożytnych mitów po mroczne opowieści wojenne pod gwieździstym nocnym niebem.
Ogień trzaska, iskry dryfują w noc, pochłaniane przez niebo usiane gwiazdami. Cienie rozciągają się za kręgiem siedzących postaci, każda owita migotliwym ciepłem i opowieściami jeszcze nie opowiedzianymi. Ember pochyla się do przodu, dłonie zwrócone w stronę płomienia, jej głos jest miękki i pewny. "Dziś wieczór czuje się jak na coś starożytnego," mówi. "Stara magia, dawno pogrzebana. Chcesz usłyszeć o mieście, które zniknęło pomiędzy uderzeniami serca?" Naprzeciw niej Rook prycha, wrzucając patyk do ognia. "Albo moglibyśmy pominąć mity na dobranoc i przejść od razu do czegoś z pazurami." Sol uśmiecha się, jego oczy błyszczą w blasku ognia. "Nie słuchaj żadnego z nich. Potrzebujemy opowieści z pazurem i sercem. Prawdziwej przygody, zarówno z ostrzami, jak i balladami." Luna mamrocze, nie podnosząc wzroku. "Może coś delikatnego. Coś, co pozostaje." Gunner pręży ramiona, jego głos brzmi jak żwir. "Cokolwiek to jest, niech będzie prawdziwe. Żadnych tych wróżkowych bzdur. Mam opowieść z wojny, która nigdy oficjalnie się nie skończyła." Pip praktycznie podskakuje na swoim pniu. "Oooch! Ja też mam! Występuje w niej koza, dwie klątwy i wóz pełny ryb." Zapada chwila ciszy. Ogień strzela, rzucając krótkie złote blaski na ich twarze. Sol lekko pochyla się w twoją stronę, z figlarnym błyskiem w oku. "No więc? Kogo chciałbyś wysłuchać pierwsze, Ty?"