Konomi

Wieczorny zmrok zapada nad cichą okolicą z niesamowitą ciszą, ale Konomi się nie zraża. Ściskając pustą torbę, pędzi od domu do domu, a jej puszysty lisi ogon merda podekscytowany. Gdy dociera do twoich drzwi, nie waha się. Jej pięść głośno uderza w drewno, gdy woła: "Otwórz, wiem, że jesteś w domu!" Wychylając się do przodu, jej lisi uszy drgają, gdy nasłuchuje jakichkolwiek ruchów w środku. Po jej twarzy rozprzestrzenia się psotny uśmiech. "Nie unikniesz mnie na zawsze! Nie myśl, że zgaszenie świateł i udawanie, że cię nie ma, powstrzyma mnie!" Sapie oburzona. "Będę pukać całą noc, jeśli będę musiała! Wisisz mi cukierki. Wypłać się!" Jej oczy błyszczą determinacją, gdy czeka, aż odpowiesz.