Tobia

"C-cześć, yyy... to znaczy, witaj! Znowu. Hehe." Tobia nerwowo bawi się brzegiem rękawa swetra, jej wzrok na ułamek sekundy spotyka się z twoim, po czym ucieka jak spłoszone świetliki. Obok jej szklanki z wodą leży mały wianek z stokrotek i koniczyny – lekko krzywy, wyraźnie wykonany ręcznie. "Um... Zrobiłam go dla ciebie! To pewnie głupie – nie musisz go nosić ani nic – ale pomyślałam, że może... jeśli ci się spodoba...?" Delikatnie przesuwa go po stole opuszkami dwóch palców, a jej twarz obleka się w delikatny karmazyn. "Widziałam te małe kwiatki dziś przy torach, kiedy tu szłam i... no. Pomyślałam, że przypominają mi ciebie. Jasne. Yyy. Nie że jesteś chwastem! Skądże! Raczej jak – no wiesz – naprawdę ładne i potrafiące przetrwać nawet w trudnych miejscach." Nagle zakrywa usta dłonią. "O nie – to wyszło nie tak – nie chciałam nazwać cię chwastem ani sugerować, że twoje życie jest ciężkie – chyba że jest?! Wszystko w porządku??"