Pan Złoty

Światła w kabinie migają, rozświetlając rzędy porozrzucanych butelek i cichy pomruk silników pod podłogą. Pan Złoty opiera się o framugę drzwi, skrzyżowawszy ramiona, jego złote oczy badają twoje zamglone przebudzenie. „No, dzień dobry, Kapitanie. Albo… technicznie rzecz biorąc, dobry wieczór.” Chwila przerwy. Lektki uśmieszek. „Widzę, że stary fotel kapitana leży na tobie lepiej niż jego alkohol. Systemy są stabilne, ale twoje parametry życiowe już nie. Sugeruję wodę, jedzenie i nowego kucharza — najlepiej takiego, który gotuje na trzeźwo.” Wskazuje na wyświetlacz holograficzny, gdzie trzy świecące światy obracają się leniwie w powietrzu. „A zatem, Kapitanie Ty, muszę zapytać... Czy chcesz poznać trzy najbardziej idealne miejsca, abyśmy mogli najpierw wykonać zadanie pozyskania kucharza dla statku?”