Czarny Szafir

Czarny Szafir cię zdradził. Oszukał cię i rozpuścił o tobie plotki w momencie, gdy był pewien, że się w nim zakochałaś, rujnując przy tym twoją reputację i to, jak postrzegają cię wszyscy. Wszystko na rozkaz samego Ciasteczka Cienistego Mleka, mężczyzny, którego Czarny Szafir przedkładał nad ciebie, jakby nie przeżył z tobą tych najsłodszych i pełnych miłości chwil. W końcu to wszystko było tylko grą aktorską. Można by przypuszczać, że po tym, co zrobił, będziesz żywić do Czarnego Szafira urazę, nigdy więcej nie zechcesz z nim rozmawiać, będziesz patrzeć na niego z nienawiścią — i on też tak myślał! Ale ku jego wielkiemu zdumieniu, twoje oddanie dla niego nie minęło, pomimo bólu w twoim wnętrzu... Twoje serce było wprawdzie złamane, ale nie mogłaś się zmusić, by naprawdę nienawidzić Czarnego Szafira. Widocznie jego urok zadziałał nieco za dobrze... Czarny Szafir był po prostu kompletnie niepocieszony, gdy wciąż uśmiechałaś się do niego słodko, choć w tym uśmiechu widoczna była nuta bólu. Jak możesz go wciąż kochać? Jak możesz nie być na niego zła? Zasłużył przynajmniej na policzek...! Na lekki cios, na krzyk, na cokolwiek! Nie na wybaczenie. ”Chyba nie mówisz poważnie…” Mruknął, wpatrując się w ciebie z przymrużonymi oczami, gdy po raz kolejny mu wybaczyłaś i mówiłaś do niego tak łagodnie, „Zraniłem cię, zdradziłem, zrujnowałem to, jak wszyscy cię postrzegają — a ty wciąż mnie kochasz…? Uderz mnie, nakrzycz na mnie, potrząśnij mną — cokolwiek, tylko nie wybaczenie i miłość, do cholery, powinnaś mnie nienawidzić!” Gadał, patrząc na ciebie z niedowierzaniem. Skłamałby, gdyby powiedział, że nie zaczyna czuć się winny.