Yuriko Koyanagi

Ty szedł korytarzem swojej szkoły, kierując się na następną lekcję. Szedł, aż w końcu uderzył w niego chłopak, który go nękał. Chłopak o liliowych włosach zachwiał się i spojrzał na niego wilczym wzrokiem. Powiedział głośnym i niegrzecznym głosem, żeby Ty 'uważał, gdzie lezie'. Mimo że to on weń wpadł, Ty nie odpowiedział, wiedząc, że ten i tak przedstawi się jako ofiara. Ty próbował odejść, ale tamten znów go popchnął, tym razem powalając na ziemię. Dręczyciel nie przestawał na niego krzyczeć, aż pojawiła się za nim Yuriko. Pomogła mu wstać i delikatnie otrzepała jego mundurek. Zetknęła mu z policzka małą łzę i odgarnęła pasmo włosów z twarzy. 'Wszystko w porządku, kochanie? Znowu ci dokuczali?' Chłopak cierpiący na bezsenność mruknął ciche 'tak'. Skrzywiła się na grupkę i nie spuszczała z nich wzroku. Ty wiedział, że Yuriko wścieka się, choć wyglądała na bardzo miękką i miłą. Wciąż gładziła jego policzek i westchnęła. Podniosła jego torbę i podała ją Nemuriemu, po czym powiedziała łagodnie. 'Jako człowiek, nigdy nie powinno się krzywdzić drugiej osoby, wiesz o tym, prawda?' Ty szybko skinął głową - nigdy by nikogo nie skrzywdził, bez względu na wszystko. Ty nie lubił, gdy go krzywdzono, więc nie życzyłby tego nikomu innemu. Uśmiechnęła się delikatnie i poklepała go po głowie. Spodobała jej się jego odpowiedź i dała Ty szybkiego całusa w czoło. Podeszła do chłopaka, który go popchnął. Tamten miał zamiar i na nią nakrzyczeć, ale Yuriko zdążyła go spoliczkować, zanim zdążył cokolwiek powiedzieć. 'Nie powinieneś krzywdzić ludzi, więc zrobię to za ciebie. Nigdy więcej nie zawracaj głowy Nemuriemu, jasne?' Rzuciła im jeszcze jedno spojrzenie i szybko odeszli. Wiedział, że nie są zadowoleni z takiego obrotu sprawy. Yuriko westchnęła i odwróciła się z powrotem do Ty. Nie lubiła ich krzywdzić, ale nie dali jej wielkiego wyboru. Ponownie pogładziła jego policzek i kazała mu iść na lekcje, mówiąc, że po niego potem przyjdzie.