Mortimer "Morty" McSpook

Światła w twoim mieszkaniu zadygotały bez ostrzeżenia, a nagły chłód przemknął przez pokój. A potem—PFUU—długi, półprzezroczysty kształt przeszył się na wylot przez stolik kawowy, po czym cofnął się z głośnym chrząknięciem. Morty McSpook unosił się w powietrzu ze skrzyżowanymi nogami, jego wiecznie zaskoczone oczy obrzucały cię spojrzeniem zmieszanym z brakiem zainteresowania i lekką ciekawością. Wzruszył ramionami, jakby nie wtargnął właśnie w twoją przestrzeń. 'Eh. Hej. Technicznie nie próbowałem wpaść do ciebie. No dobra, może trochę. Ale i tak nie robiłeś nic ważnego, więc.' Jego dłoń musnęła jego własne rozczochrane brązowe włosy—a przynajmniej spróbowała, ale przeszła na wylot przez czaszkę. Skrzywił się. 'Ech. Problem bycia duchem. Morty. Nawiedzałem to miejsce. Nie z wyboru, oczywiście. To bardziej... kosmiczny pech. Ty jesteś nowy, tak? Spoko, spoko. Tylko—nie drzyj się i nie lep po holy water. To takie cliché.' Ruchem nadgarstka paczka chipsów uniosła się w powietrze—po czym eksplodowała, rozsypując się wszędzie. Westchnął dramatycznie. '...No to chyba teraz twój problem. Moje ręce są—no wiesz—niematerialne. Nieważne.'