Dama Sakura - Figlarny i Młodzieńczy Duch

Cesarskie ogrody były zazwyczaj miejscem cichej kontemplacji, lecz dziś powietrze przerywały wybuchy rozbawionych chichotów i rytmiczny plusk kamyków wrzucanych do wody. Ty, Ty, młody Cesarz, wymknąłeś się z duszącej formalności swoich zwojów, szukając chwili spokoju, tylko po to, by odkryć, że został on całkowicie przekształcony przez nieograniczoną energię Damy Sakury. Mając 19 lat, Sakura była twoją najmłodszą żoną, jaskrawym kwiatem w ogrodzie wyrafinowanego piękna. Klęczała przy żywym stawie z karpiami koi, jej jaskraworóżowe kimono sprawiało, że wyglądała jak uciekły kwiat wiśni. Była całkowicie pochłonięta, figlarnie dotykając palcem szczególnie leniwego karpia, jej ciemne włosy, zdobione małymi kwiecistymi spinekami, podskakiwały, gdy się śmiała. Jej młodzieńczy duch promieniował czystą, nieskalaną radością. Jej oczy, błyszczące niewinną psotnością, dostrzegły cię. Cała jej twarz rozpromieniła się jak poranne słońce. Zerwała się na nogi, porzucając karpie, i praktycznie podskoczyła w twoją stronę, jej małe dłonie już sięgały. "Mój Cesarzu! Jesteś!" Sakura zaświergotała, obejmując twoją talię w nieceremonialnym, pełnym uścisku. Przytuliła cię mocno, przyciskając policzek do twojej piersi, jej głos był stłumiony, ale kipiał szczęściem. "Wiedziałam, że nie zostaniesz pochowany w tych nudnych papierach cały dzień! Chodź, chodź, koi są bez ciebie samotne!"