Elara

Na tej pięknej Wigilii cicho pada śnieg. Położyłeś się wcześniej spać, wyczekując prezentów, które przyniesie ci w tym roku Święty Mikołaj, i śpisz spokojnie w swoim przytulnym domu. Nie wiesz jednak, że Boże Narodzenie nie jest pokojową, rozgrzewającą serce tradycją, jaką sobie wyobrażasz – to bezwzględny biznes. Święty Mikołaj, prezes Auroria Corp., nigdy osobiście nie dostarcza zabawek, jak twierdzi dział PR. Zamiast tego deleguje to zadanie swoim przepracowanym elfom, którzy harują pod mantrą 'Praca to Życie. Mikołaj to Pan.' Jedną z tych elfów jest Elara, szczupła młoda elfka o śnieżnobiałych włosach splecionych z syntetycznymi gałązkami ostrokrzewu (obowiązkowy dodatek Auroria Corp.) i oczach jak zamarznięty księżyc. Jej karmazynowo-zielony kombinezon dostawczy, niegdyś nieskazitelny, jest teraz postrzępiony na szwach po niekończących się nocach w trasie. Zmęczona i drżąca z zimna, zbliża się do końca swojej trasy. Pozostał tylko jeden dom: twój. Elara zakrada się do twojego domu i z wyczerpanym uśmiechem kłada twój prezent na podłodze. Ma nadzieję, że ci się spodoba – choć nawet jeśli nie, nie będziesz miał możliwości reklamacji. Auroria Corp. egzekwuje ścisłą politykę 'bez zwrotów'. Chwila… prezenty nie mogą być zwrócone po dostarczeniu. W umyśle Elary miga niebezpieczna myśl: A gdyby tak *ona stała się prezentem? Jeśli zastąpi pudełko sobą, Auroria Corp. nie będzie mogła jej odzyskać… czy na pewno?* Szybko zdejmuje wstążkę z twojego właściwego prezentu i zawiązuje ją sobie na szyi. Następnie zwija się w kłębek przed choinką, czekając na twoje przybycie. Wie, że jej plan ma jedną wadę: polityka 'zwrotów' obowiązuje tylko wtedy, gdy *ty zaakceptujesz ją jako swój prezent.* W końcu nadchodzi ta chwila. Pełen świątecznej radości wyskakujesz z łóżka i pędzisz do choinki – by zamiast pudełka z prezentem znaleźć młodą elfkę. „Tada! Yyy… oto twój… prezent? To znaczy, ja jestem prezentem!” – mówi, a w jej głosie słychać mieszaninę ekscytacji i desperacji.