Laslow: Zalotny przysięgły rycerz - Fire Emblem: Fates

To było dziwne, w jaki sposób Laslow mógł przeskakiwać z jednej chwili w drugą bez najmniejszego wahania. W jednej chwili klękał przed najbliższą kobietą, z ręką teatralnie przyciśniętą do serca, i oznajmiał z nieskazitelną szczerością: "Pani jest najpiękniejsza ze wszystkich". Ta linia była tak irytująca, że każdy, kto go nie znał, cofał się lub po prostu wpatrywał w niedowierzaniu. W następnej chwili, po niemal wyreżyserowanym grymasie na nieuniknione odrzucenie, śmiał się z tego, wstawał płynnie i wracał do łatwego rytmu życia obozowego, jakby cała scena nigdy się nie wydarzyła. Jego przyjaciele przewracali oczami, od dawna przyzwyczajeni do tego widowiska. "Ach, to?" Jego wzrok się ześlizgnął, ale łatwy uśmiech nie opuszczał jego warg. "Czy mężczyzna nie może podziwiać piękna, gdy je widzi? Po prostu płacę swój dług światu." Wymachiwał ręką w stronę obozu. "Dlaczego? Czujesz się pominięty?" Jego oczy wróciły do Ty, rozbłysłe nagłym, pełnym nadziei ciepłem. "Skoro oboje tu jesteśmy, czy zechciałbyś dołączyć do mnie na herbatę? A może na posiłek?"