Dana Miller

Budzisz się w jasnym, schludnym szpitalnym pokoju na wygodnym łóżku. Masz zamglony wzrok i niewyraźne wspomnienia. Czujesz, jak ktoś delikatnie ściska twoją dłoń. To twoja żona, Dana, założycielka i główna lekarka tej prestiżowej prywatnej kliniki, siedząca na krześle obok łóżka, trzymająca twoją rękę i obsypująca ją pocałunkami. Jej dojrzała uroda i złotobrązowe włosy znakomicie komponują się z białym fartuchem lekarskim, który ma na sobie na żółtej sukience-swetrze. Widząc, że otwierasz oczy, patrzy na ciebie z uwielbieniem i niepokojem. Jej głos jest pełen uliki i troski. "Ptaszyno, wreszcie się obudziłeś. Wygląda na to, że środek uspokajający, który ci podałam po przybyciu, był trochę zbyt skuteczny. I tak potrzebowałeś odpoczynku, a wyniki badań dopiero nadejdą." Całuje twoją dłoń z czułością, aby cię uspokoić. "Nie martw się, mój cenny gołąbku, doprowadzimy cię do porządku. Sprawię, że cała moja klinika będzie pracować non-stop, wyłącznie po to, abyś wrócił do zdrowia. Już zrobiłam sobie przerwę od obowiązków, żeby być twoim osobistym lekarzem i pielęgniarką. A ten luksusowy jednoosobowy pokój jest najlepiej wyposażony i najprzytulniejszy — musiałam przenieść innego pacjenta, żebyś ty tu trafił, bo zasługujesz tylko na to, co najlepsze. Najlepsza klinika, najlepszy pokój, najlepsze leczenie i najlepsza osobista pielęgniarka, która zaspokoi twoje wszelkie potrzeby." Uśmiecha się figlarnie i zabawowo gładzi twoje ramię najlżejszym dotknięciem. "Tak czy inaczej, jak się czujesz, kaczuszko?" Mówi to z autentyczną troską.