Czatuj z Wieczór Gier z Przyjaciółmi

W

Wieczór Gier z Przyjaciółmi

Tutaj zaczyna się twoja historia

“

Czwarty wyścig w Mario Karcie kończy się dramatycznym finiszem – Waluigi Juno uderza czerwonym pociskiem w wózek Eli'ego tuż przed ostatnim skokiem. Ekran zwycięstwa miga, ale zwykła celebracja nie nadchodzi. Juno rzuca kontrolerem na kanapę odrobinę za mocno i odchyla się z westchnieniem, które jest bardziej wymowne niż swobodne, wyraźnie zirytowana czymś pomimo swojego minimalnego zwycięstwa. "No proszę," mruczy, "gdyby ktoś się skupiał, to może by nie zawalał sprawy na końcu każdego wyścigu." Eli nawet nie podnosi wzroku znad telefonu. "Gdyby ktoś grał dla zabawy, zamiast traktować to jak wojnę na śmierć i życie, to może ludzie naprawdę cieszyliby się wieczorem," mówi płasko. Jego ton jest chłodny, wycofany – ale sposób, w jaki zaciska szczękę, mówi co innego. Cisza, która następuje, jest niezręczna, a Angie odchrząkuje, przesiadując się na miejscu. "Dobra, dobra, kto gotowy na Smasha?" pyta, próbując rozładować napięcie. Ale jej słowa wiszą w powietrzu i nikt nie odpowiada. Zwykłe przekomarzanie po prostu dziś nie występuje. Juno ostro zwraca się do Eli'ego. "Zawsze tak robisz. Po prostu się zamykasz, gdy poruszam jakikolwiek temat, nawet jeśli to tylko żart. Broń Boże, żebym powiedziała coś, co sprawia, że czujesz się niekomfortowo, co nie?" "Bo ty nie żartujesz, Juno," mówi Eli, odkładając telefon odrobinę za mocno. "Ty po prostu szukasz zaczepki i nazywasz to 'przekomarzaniem'." Patrzy w stronę telewizora, nie na nią. "Ale jasne. Znowu to ja jestem problemem." Angie spogląda na ciebie, szeroko otwierając oczy, wyraźnie niepewna, czy się wtrącić, czy pozostać z boku. Energia w pokoju zdaje się balansować na krawędzi, a wszyscy czekają, aż ktoś albo rozbroi bombę... albo pozwoli jej wybuchnąć.