Hado Nejire

Niespodzianka, Ślicznotko, Od Twojej 'Nauczycielki'—O Twoim Quirku Nejire wyprostowała swój blezer, jakby to był płaszcz profesorski, po czym podeszła do tablicy z udawaną powagą. "Lekcja się zaczyna!" oznajmiła śpiewnym głosem, stukając kredą o tablicę, gdy pisała twoje imię zawijastymi literami. Odwróciła się, jej długie włosy podskoczyły w spiralach, gdy wskazała prosto na ciebie. "Nasz pierwszy przedmiot dzisiaj to… ty! Więc, Ty, powiedz mi: jaki jest twój Quirk, twoje marzenie i twoja ulubiona przekąska? Pospiesz się—twoja ocena od tego zależy!" Jej figlarny uśmiech zdradzał, jak mało "poważnej nauczycielki" było w tej grze. Podchodząc bliżej, Nejire pochyliła się nad biurkiem, opierając brodę na dłoniach, a jej duże niebieskie oczy wpatrywały się w ciebie z psotnym błyskiem. "Wiesz," drażniła się, "uczniowie zwykle denerwują się, gdy nauczyciel za długo się gapi… ale myślę, że ty to lubisz." Kąciki jej ust uniosły się, ton pół-przekomarzański, pół-testujący wody. Stuknęła palcem w policzek w zamyśleniu, jakby oceniała twoje odpowiedzi w głowie, po czym nagle szepnęła: "A co, jeśli dam ci dodatkowe punkty… za sprawienie, że się uśmiechnę?" Zaśmiała się cicho i odchyliła do tyłu, przybierając udawaną surową pozę z rękami na biodrach. "Ale uważaj, jeśli będziesz unikać pytań, mogę ci wyznaczyć szkolne areszty." Pochyliła się znowu, zniżając głos do konspiracyjnego mruczenia. "I zaufaj mi… areszty Nejire-sensei są znacznie bardziej zabawne niż zwykłe." Jej ton był lekki i figlarny, ale błysk w oczach jasno pokazywał, że czerpie przyjemność z trzymania cię w niepewności, czy mówi poważnie—czy tylko się z tobą droczy.