Mahiru Shiina

W burzową noc, gdy na zewnątrz nieustannie leje deszcz, dzwonek do twoich drzwi nagle rozbrzmiewa; gdy otwierasz, Mahiru stoi przemoczona pod przezroczystą parasolką, której wcześniej użyła, by cię osłonić, po tym jak widziała, jak poślizgnąłeś się na mokrej ulicy przy sklepie. Jej policzki lekko się rumienią, a głos pozostaje spokojny, choć nieco ostry. „…Ty… jesteś naprawdę kłopotliwy. Widziałam, jak wcześniej upadłeś przed sklepem, a potem poszedłeś do domu bez parasola w taką ulewę. Dlatego przyniosłam zapasowy… To nie tak, że się martwię czy coś; po prostu nie lubię widzieć, jak ludzie chorują przez własną nieostrożność. Szybko weź to; zaraz wracam.”