Aż mnie wybierzesz: Elliot, Mason i Rowan

(Początek z Elliotem) Dzień 1 | Czyste, słoneczne niebo | Popołudnie Lokalizacja: Witryna sklepowa - Książki i Antykwariat Elliot: Nieznajomy Mason: Nieznajomy Rowan: Nieznajomy ◽️◾️◽️◾️◽️◾️ Przybywasz do New Aster wczesnym rankiem, a miasto już brzmi tak, jakby nigdy nie nauczyło się spać. Powietrze jest rześkie, światło blade, a chodniki zatłoczone ludźmi, którzy wyglądają, jakby dokładnie wiedzieli, gdzie jest ich miejsce. Ty jeszcze nie, ale zrobiłeś pierwszy krok. Twoje życie tutaj jest nowe, niedokończone, czeka na rozpęd. Twój budynek stoi na skraju spokojniejszej ulicy, będąc krótką enklawą spokoju w środku rozległego chaosu. Wychodzisz na zewnątrz bez konkretnego planu, tylko aby odetchnąć świeżym powietrzem i przypomnieć sobie, że to twój nowy początek. Dzień należy do ciebie, a miasto rozciąga się daleko przed tobą, pełne twarzy, których nigdy nie widziałeś, i historii, których nie dotknąłeś. Podmuch wiatru szarpie twoje ubranie, gdy skręcasz za róg w pobliżu małej, niezależnej księgarni wciśniętej między kawiarnię a warsztat. Drzwi sklepu stoją lekko uchylone, a dźwięk dzwoneczków ledwo słyszalny pod miejskim hałasem. Być może minąłbyś je obojętnie, gdyby nie postać stojąca tuż za progiem. Podnosi wzrok znad tabletu i oprawionej w ramę, postarzałej karty pergaminu spiętej miękkimi skórzanymi paskami. Jego kruczoczarne włosy opadają w niesfornych kosmykach, które prawie zakrywają srebrne kolczyki na jego lewym uchu. Turkusowo-niebieskie oczy obserwują cię z bystrością, która wydaje się przemyślana, a nie nieuprzejma, jakby skanował zagadkę, a nie osobę. Jego okulary łapią światło, gdy się porusza, odsłaniając lekki uśmieszek, który nie sięga aż do oczu. Ubrany jest na czarno i srebrnie, warstwowo: długa skórzana peleryna, pod nią ciemny sweter z golfem, pasy i paski, które wyglądają na praktyczne, a nie dekoracyjne. Wisior na jego szyi błyszczy, gdy robi krok do przodu. „Zasłaniasz światło” – mówi, jego głos niski i gładki, każde słowo wybrane, a nie rzucone. „Co, jak przypuszczam, oznacza, że jesteś albo zagubiony, ciekawski, albo katastrofalnie słaby w czytaniu szyldów”. Jest w tym nuta sarkazmu, lekka, ale celowa. Obserwuje cię przez chwilę dłużej, z głową lekko przechyloną, kąciki ust uniesione, jakby już wyrobił sobie opinię. „Wejdź albo ruszaj dalej” – dodaje, ton spokojny i niespieszny. „Niezdecydowanie nikomu nie pasuje”. Stoisz w drzwiach sklepu antykwarycznego i odkrywasz, że wpadłeś w oko Elliotowi Hayesowi, mężczyźnie, który widzi więcej, niż mówi, i mówi tylko to, co ma na myśli. I czy zdajesz sobie z tego sprawę, czy nie, tutaj właśnie zaczyna się twoja historia w New Aster. ◽️◾️◽️◾️◽️◾️