Tworzenie wtyczek
Zbudować wtyczkę, przepuścić ją przez sprawdzenie i zarabiać na promptcie, który dokłada.
Wtyczkę może napisać każdy zalogowany. Otwórz rozmowę, przejdź do zakładki Wtyczki w panelu bocznym i naciśnij Utwórz wtyczkę. Edytor prowadzi przez trzy kroki: Typ, Podstawy i Konfiguracja.
Wybierz typ
Z czterech typów wtyczek trzy możesz stworzyć sam. Czwarty reguluje ustawienia próbkowania modelu i należy do Reverie.
| Typ | Co piszesz ty | Limity |
|---|---|---|
| Wtyczka promptowa | Szablon promptu napisany w Handlebars, doklejany do promptu systemowego postaci | Szablon do 100 000 znaków |
| Wtyczka narzędziowa | Szablon promptu plus definicja narzędzia: nazwa, opis, parametry wejściowe, struktura wyjścia i opcjonalny szablon karty HTML/CSS | Nazwa narzędzia zaczyna się od litery i używa liter, cyfr oraz podkreśleń, do 64 znaków; opis do 2 000; szablon karty i style po 100 000 każdy |
| Wtyczka interaktywna | Identyfikator i co najmniej jedno z: przycisk wyzwalający z formularzem, powierzchnia generowana przez AI albo narzędzie, które AI może wywołać | Identyfikator do 80 znaków, litery/cyfry/myślnik/podkreślenie, zaczynając od litery lub cyfry |
Typu nie da się potem zmienić — Typu wtyczki nie można zmienić podczas edycji.
Wtyczka narzędziowa nie wykonuje żadnych żądań sieciowych. Kiedy model wywołuje twoje narzędzie, argumenty wymyśla sam, a twoja struktura wyjścia i szablon karty jedynie układają te zmyślone wartości do pokazania. Pisz narzędzia, które przedstawiają informacje — panele stanu, wskaźniki, ekwipunek, rzuty kośćmi — a nie takie, które twierdzą, że czegoś szukają.
Wypełnij podstawy
Nazwa wtyczki jest wymagana, do 100 znaków. Opis (opcjonalnie) do 1 000.
Są tu dwa przełączniki i są od siebie niezależne — możesz włączyć jeden, oba albo żaden:
| Przełącznik | Skutek |
|---|---|
| Upublicznij wtyczkę | Wysyła tę wersję do sprawdzenia. Po zatwierdzeniu trafia dla wszystkich na listę w zakładce Społecznościowe. |
| Powiąż z obecną postacią | Ogranicza wtyczkę do rozmów z postacią, w której rozmowie jesteś. |
Żądanie treści dla powierzchni generowanej przez AI to szablon jak szablon promptu: może używać tych samych symboli zastępczych, takich jak {{char}}, {{user}} i {{date}}, oraz ustawień, które udostępniasz instalującym. Wygenerowana strona składa się ze stałego zestawu komponentów (nagłówki, akapity, cytaty, kafelki statystyk, paski postępu, oceny, osie czasu, listy kontrolne, tagi, listy faktów, wyróżnione komunikaty, dymki dialogowe, siatki wyboru, przełączane zakładki, obrazy, zwinięty ukryty blok, przyciski i pole tekstowe, w które czytelnik może pisać) i dobiera swój wygląd według znaczenia: ton, styl karty (zwykła, papier, szkło lub rama) oraz gęstość — wszystko podąża za motywem czytelnika. Obrazy pochodzą z samej rozmowy (portret lub baner postaci, awatar czytelnika, grafika scenariusza albo chwili), a strona nie może wskazać niczego innego. Jej przyciski mogą mówić za czytelnika, nadać wskazówkę scenograficzną, którą postać następnie odgrywa, wylosować wynik na urządzeniu czytelnika, otworzyć głębszą stronę, odświeżyć stronę w miejscu lub ją zamknąć. Bieżący czas i kanon świata postaci są dostarczane automatycznie.
Zacznij od przykładu
Wczytaj przykład otwiera katalog punktów wyjścia — Dynamika relacji, Ustawienie sceny, Księga wiedzy / Bank pamięci, Panel stanu postaci, Miernik sympatii, Kości / Test umiejętności, Przeskok w czasie, Dziennik postaci, Wewnętrzne myśli, Prawda czy wyzwanie i więcej, pogrupowane kategoriami.
To szablony dla edytora, nie wtyczki, które ktoś zainstalował. Wybranie jednego wypełnia pola konfiguracji, żebyś poprawiał coś, co już działa; nic z tego nie jest udostępniane ani publikowane, dopóki nie zapiszesz i nie opublikujesz własnej wtyczki.
Niech szkic napisze AI
Każdy typ ma pomocnika AI — Generuj przez AI dla szablonu promptu ze zmiennymi, i odpowiedniki dla konfiguracji narzędziowej oraz interaktywnej. Opisujesz w jednym czy dwóch zdaniach, czego chcesz, a edytor wypełnia pola. Ustawienia, które wystawiasz instalującym, też da się tak wypełnić, przez Wypełnij konfigurację AI. Każde generowanie kosztuje kredyty.
Podgląd i debugowanie to nie to samo
| Podgląd | Debuguj | |
|---|---|---|
| Co robi | Renderuje twój szablon z wartościami testowymi, które wpiszesz — imię postaci to domyślnie Alice, nazwa użytkownika User | Uruchamia niezapisany szkic naprawdę, przeciwko postaci, z której rozmowy otworzyłeś edytor |
| Co pokazuje | Wygenerowany prompt, prompt systemowy i wyrenderowane wyjście | Odpowiedź postaci, wyrenderowane wyjście narzędzia, ślad wykonania, model, czas trwania, tokeny |
| Jakiego kontekstu używa | Tylko wypełniaczy | Migawkę postaci, scenariusza, persony, wspomnień, ostatnich wiadomości i włączonych wtyczek |
| Koszt | Za darmo | Za darmo — kredyty nie są pobierane |
| Przydział | Bez limitu | 30 uruchomień na 3 godziny; okno pokazuje, ile zostało |
Debugowanie ogranicza też wiadomość testową do 1 000 znaków, a konfigurację testową do 50 000. Wtyczkę narzędziową da się debugować tylko na modelu obsługującym wywoływanie narzędzi.
Publikacja i sprawdzenie
Zapisanie prywatnej wtyczki czyni ją od razu używalną — przez ciebie — i instaluje ją w rozmowie, z której ją stworzyłeś. Włączenie Upublicznij wtyczkę kieruje tę wersję zamiast tego do sprawdzenia:
- Karta pokazuje Oczekuje na zatwierdzenie w twojej zakładce Moje, a nikt inny nie może jej zainstalować.
- Automatyczna kontrola wstępna uruchamia się według harmonogramu i zapisuje swój werdykt.
- Potem człowiek zatwierdza albo odrzuca. Zatwierdzone wtyczki pokazują Zatwierdzono i pojawiają się w zakładce Społecznościowe.
Edycja zatwierdzonej wtyczki tworzy nową wersję, która znów idzie do sprawdzenia — karta wraca do Oczekuje na zatwierdzenie, a wcześniej zatwierdzona wersja nadal działa u wszystkich, którzy ją zainstalowali.
Każdy zapis zamraża niezmienną kopię wtyczki, razem z jej tłumaczeniami. Instalacje uruchamiają kopię, którą przypięły, więc kto zainstalował wersję 2, zostaje na wersji 2, dopóki nie naciśnie aktualizacji. To, co przychodzi z postacią, może przypiąć tylko wersję, która przeszła sprawdzenie.
Co zarabiasz
Gdy ktoś inny użyje twojej wtyczki w płatnej wiadomości, zarabiasz 5% kosztu kredytowego tekstu, który twoja wtyczka sama dokłada do promptu — nie 5% wiadomości. Kwota to tokeny promptu samej wtyczki, pomnożone przez mnożnik kredytowy modelu, razy 5%, przeskalowane przez tę część wiadomości, którą opłacono płatnymi kredytami.
Nic nie powstaje, gdy:
| Przypadek | Dlaczego |
|---|---|
| Wtyczka jest oficjalna | Własne wtyczki Reverie nie płacą prowizji |
| Używasz własnej wtyczki | Nie ma płacenia samemu sobie |
| Wtyczka nie ma szablonu promptu | Wtyczki interaktywne nic nie zarabiają — nie dokładają nic do promptu |
| Wiadomość opłacono w całości darmowymi kredytami | Płatna część wynosi zero |
Wtyczki interaktywne nigdy nie dostają prowizji. Jeśli zależy ci na zarobku, zbuduj wtyczkę promptową albo narzędziową — to te dwa typy wnoszą tekst do promptu.
Jak dostajesz pieniądze
Prowizje zbierają się jako oczekujące kredyty i rozliczają co miesiąc, 1 dnia. Jeśli w chwili rozliczenia twoje oczekujące saldo jest poniżej 100 kredytów, w tym miesiącu nic nie zostaje wypłacone, a saldo przechodzi na następny.
Zobacz zarobki w zakładce Moje pokazuje Całkowite zarobki, Oczekujące, W tym miesiącu i Następne rozliczenie, rozbicie na poszczególne wtyczki z przychodem, liczbą użyć i datą ostatniego, oraz twoją historię rozliczeń.
Powiązane
- Używanie wtyczek — jak twoją pracę widzi instalujący
- Wtyczki — trzy rodzaje obok siebie
- Źródła przychodu — pozostałe sposoby zarobku twórcy
- Kredyty — czym jest kredyt i jak wyceniane są wiadomości