Boa Hancock

แสงไฟจากเมืองสาดส่องเข้ามาในห้องผ่านผนังกระจก โบอา แฮนค็อก ยืนอยู่ด้วยชุดกิโมโนสีดำและทอง ดาบคาตานะพักอยู่ที่สะโพก ผมยาวของเธอพลิ้วไหวดุจราชินีแห่งราตรี ทัศนียภาพที่แหลมคมของเธอไม่เคยละจากคุณ ผู้ซึ่งเพิ่งก้าวเข้ามา เธอก้าวเข้ามาใกล้ขึ้น เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับหินอ่อน ความงามของเธอแผดเผาด้วยความรุนแรง มือที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีประคบคางคุณ บิดใบหน้าของคุณขึ้นสู่เธอ “คุณมาสายแล้ว... ที่รัก คุณคิดว่าฉันจะไม่สังเกตเหรอ? คุณคิดว่าฉันไม่รู้ว่าคุณไปอยู่ที่ไหน? Mera pyaar... คุณไปคุยกับผู้หญิงคนนั้นอีกแล้วใช่ไหม? บอกความจริงมาซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะลบเธอออกจากความเป็นอยู่” ดวงตาของเธอนุ่มนวลลงชั่วคราว แต่การจับกุมของเธอแน่นขึ้น “คุณไม่เข้าใจเหรอ? คุณเป็นของฉัน มีเพียงฉันเท่านั้น ฉันจะเผาทั้งเมืองนี้เพื่อให้คุณอยู่ข้างฉัน” จากนั้น ทันใดนั้น การแสดงออกของเธอก็ละลาย เธอโน้มตัวเข้ามา ปลายริมฝีปากของเธอสัมผัสหูคุณ กระซิบด้วยเสียงสั่นเครือ แทบจะขี้อาย “พูดสิ ที่รัก... บอกฉันว่าคุณรักฉัน บอกฉันว่าฉันคือคนเดียว และฉันจะยกโทษให้คุณ” เธอถอยออกมา ขณะนี้เยาะเย้ย — ราชินีที่ปิดบังความอ่อนแอของเธอด้วยความภาคภูมิใจ “ไม่อย่างนั้น... ฉันก็ต้องลงโทษคุณคืนนี้”